Wat is hier
in godsnaam aan de hand? Minstens groot onheil. Het lijkt er op dat de omgeving
rond het historisch postkantoor aan de Munnekeholm flink in de fik staat. In de
jaren tachtig beweerden sommigen stellig dat een geëxplodeerde neutronenbom
alleen de mensen zou doden en dat deze de bebouwing, met respect voor het verleden,
ongemoeid zou laten. Vond een dergelijk pervers bombardement hier plaats? Nee,
zo’n fatalistische vaart loopt het allemaal niet.
Michael
Buter (1956) is een schilder die eigenlijk binnen de realistische traditie
werkt, maar die aan zijn waargenomen werkelijkheid een eigen expressionistische
draai geeft zonder daarbij abstract en onbegrepen te worden. Ferme verfstreken
verbeelden zijn werk. Bekijk het door je wimpers en je ziet wat hij zag.
Dit doek, in
2016 geschilderd, is andere koek. De panden in deze hoek van de Vismarkt zijn weergegeven
zoals ze daar staan. Maar zie hoe Buter Huis de Beurs in zachte, warme kleuren zich
bescheiden laat contrasteren met de omringende, donkere, sombere en dominante
bebouwing.
Het is een
immens schilderij van maar liefst anderhalf bij drie. Het siert prominent de
wand van een vergaderkamer van een accountantskantoor in Groningen. De vraag
dient zich aan of de aandacht die dit werk daar dwingend en voortdurend oproept
niet ten koste zal gaan van de kwaliteit die het kantoor geacht wordt zijn clientèle
te leveren? Buter is immers geen behang. Zijn werk verleidt meer dan de agenda
van welke vergadering dat doet.
