Kijk aan!
Ineens speelt Huis de Beurs een ondergeschikte rol. Het staat onderbelicht, min
of meer verborgen, op een kruispunt dat volop van de zon geniet. Hier kruisen A-Kerkhof,
Folkingestraat, Vismarkt en de Stoeldraaierstraat elkaar. Herma van Bolhuis
(1964) geeft aan dit warrig geheel haar eigen couleur en joie, een
levendigheid waarmee ze dit markante kruispunt vlekkeloos neerzet. Altijd
reuring! Altijd wat te doen!
Een hele
kleine geschiedenisles. De Stoeldraaierstraat werd op zondag 15 april 1945 door
de Canadese bevrijders om tactische redenen opgeblazen. Een andere lezing is
dat de Duitsers de Canadezen daartoe hadden verleid. Het puin dat de Canadezen met
die ontploffing zouden aanrichten maakte het hen onmogelijk door te stoten naar
het noorden van Stad waar zich veel Duitse soldaten bevonden. Allen op de
vlucht vanaf Schiermonnikoog. Heim ins
Reich. Met deze verrassende rugdekking!
Nog een dag
of wat en de Tweede Wereldoorlog was ook aan de stad Groningen definitief, maar
fataal voorbijgegaan. En de nieuwe Stoeldraaierstraat, die werd in de jaren ’50
in de bestaande historische bebouwing naadloos ingepast met mooie, rustige
architectuur die een straatje als deze past. Dat zien we niet op dit fraai
paneel van Bolhuis; zij geeft slechts haar eerste indruk weer.
Rechts zien
we de zijgevel van café-restaurant Pronk.
Ooit droeg het de mooiste naam die een café zich kan permitteren: Zomers. Grauwe, grijze rolcontainers met
allerlei afval vragen niet om gezien te worden. Maar als ze er staan, dan kan
Herma Bolhuis er natuurlijk niet om heen. Je kijkt. Je schildert.
Het is
zoals het is.
