Ja, dat vervloekte
Corona hebben we voorlopig mooi onder de knie, maar van die
anderhalve-meter-regel worden we zo langzamerhand toch wel aardig tureluurs.
Gelukkig geldt deze maatregel niet voor familieleden. Zo kan het gebeuren dat
we dit gezin gezellig opeen gepakt in Huis de Beurs aantreffen. Vader laat zijn
pet zitten waar die zit, terwijl moeder wat onhandig haar mondkapje verticaal naar
beneden schuift. Hoe moet dat immers met dat grote, hoge glas sinaasappelsap? Intussen
laten beide kinderen overduidelijk blijken dat het voor hen allemaal niet zo
hoeft.
Zie hier een interpretatie van deze linosnede uit 2006.
Corona bestond nog niet, maar Frits Casparie laat met dit werk zien dat kunst
van alle tijd kan zijn. Als je goed kijkt kun je je eigen draai er aan geven. Op
de achtergrond zien we de zijgevel van het pand in de Folkingestraat waarin
destijds café Zomers zetelde. Op oude foto’s van Huis de Beurs hangen tot ongeveer
zeventig centimeter boven de vensterbanken, witte vitrages. Zonder deze
zouden de ramen de passanten een kijkje gunnen in wie, wat en waar in Huis de
Beurs. Niks mee te maken! Privacy gewaarborgd! De vitrages waren opgehangen aan
blinkende, koperen roedes. De lange, langs het grote raam aan de
Folkingestraat, werd ongeveer in het midden door een dito poot ondersteund. De
gehele constructie zien we hier terug.
Casparie verbeeldt wat was, wat is en wat geweest zou kunnen
zijn.
