Ook Groningen ontkwam tijdens de Tweede Wereldoorlog niet aan de meedogenloze bezetting van de Nazi's. Hun zelfgenoegzame propaganda trof men alom aan. Ziehier de Vismarkt in 1942. De Nederlandse taal was de bezetter allerminst meester. Op dit wapperend pamflet suggereert het voegwoord want een vanzelfsprekendheid. Nou, we weten hoe het uiteindelijk allemaal is afgelopen. En voor Europa suggereert dat Duitschland namens heel Europa op alle fronten de strijd aan ging. Maar Europa, dat was vooral de vijand van deze ontspoorde bruinhemden!
Victorie! Duitschland wint in Europa op alle fronten. Dat zou de juiste tekst geweest moeten zijn. Als Nederlands collaborateur hoefde je niet eens ver te hebben doorgeleerd om bedoelde strekking juist te verwoorden. Flink vergroot treffen we de vette letter V van Victorie ook nog eens aan op de zuilen van de Korenbeurs. Als je het weet, dan zie je het.
Het is een stralende lentemorgen. Niks aan de hand. Ja, ondeugdelijke politieke propaganda concurreert met de wervende tekst van een koffie- en theefabrikant. Verder niks aan de hand. We kijken de Folkingestraat in. Rechts zien we onmiskenbaar Huis de Beurs. Het ziet er grauw uit. Dat was de tijd. Aan het eind van de straat zien we, misschien wat vaag, de twee koepels op de torens van de synagoge, destijds de plek van samenkomst van de Groninger Joodse gemeenschap. Deze wachtte een tragisch lot.
