Marktdag.
Omdat hij al drie keer eerder passeerde herkennen we hier zo langzamerhand de hand van Sip Hofstede (1948-2019). Zoals eerder uiteengezet is hij is een perfect voorbeeld van een uomo universale.
Omdat hij al drie keer eerder passeerde herkennen we hier zo langzamerhand de hand van Sip Hofstede (1948-2019). Zoals eerder uiteengezet is hij is een perfect voorbeeld van een uomo universale.
Marktdag,
inderdaad. Net echt. Maar dat lijkt maar zo. Hofstede heeft de werkelijkheid
naar eigen believen verdraaid. Zoals de kraampjes links. Deze staan sinds
mensenheugenis met de rug naar de straat. De gemeente Groningen duldt geen
verkoop vanuit een kraam zoals Hofstede deze heeft neergezet. Al was het alleen maar om de veiligheid
van de bezoekers van de markt! Laat ze maar mooi tussen de kramen door
schuifelen.
Hofstede
speelt op dit schilderij (olieverf, 2014) wat met kleur. Zo mooi de kleuren van
het uitgestalde fruit en het wat saaie rood en wit van de boeketjes die de bloemist rechts op het
trottoir de mensen te bieden heeft, deze verdwijnen meer en meer op de
achtergrond: het groen van de platanen rechts en dat van de paardenkastanje links werden bedeeld met
grauwgrijs blad, de toren van de A-kerk werd vanaf het palet met dezelfde kwast
behandeld. En in zijn levendige fantasie speelt Huis de Beurs een onuitgewerkt
bijrolletje.
Men moet zijn plaats kennen.
