Bruin Café

Een reeks van 166 artikelen over typisch Nederlandse gewoontes, gerechten en bedrijven verscheen enkele jaren geleden wekelijks in De Volkskrant. Deze resulteerde uiteindelijk in het boek Encyclopedie der Nederlanden (2011), een beschrijving van de identiteit van een leuk en gezellig land aan de hand van triviale dingen, zoals de kroket, de HEMA, de fiets, DAF, knotwilgen, de palingsound, drop, gordijnen, Philips, de klomp en de Indische rijsttafel..

In het hoofdstuk Bruin Café lezen we onder meer het volgende: Door het stevig roken van de gasten sloegen wanden en gordijnen al snel bruin uit en ontstond het kenmerkende bruine karakter. Er liggen vaak Perzische tapijtjes op de tafel. Dat is een traditie die voortkomt uit de tijd van de V.O,C, toen zeelieden thuiskwamen met handel die ze onderweg hadden ingeslagen; Perziche tapijtjes bijvoorbeeld.Die waren niet bedoeld als tafelbedekking, maar vanwege het exotische karakter vonden de cafébazen die deze opkochten het zonde om ze op de vloer te leggen. De sfeer wordt verder verhoogd door prullaria aan de wand.

Het lijkt of de schrijvers, Wilma de Rek en Bert Wagendorp bij deze beschrijving Huis de Beurs voor ogen hadden. En dat kan maar zo, want in hun opsomming van mooie bruine café's in Nederland treffen we dit al gauw in hun respectabel rijtje.

Soms moet je er even op gewezen worden hoe bijzonder Huis de Beurs misschien wel niet is!