Dr. Kees Kuiken (1954) is een intrigerende
wetenschapper die aan de Rijksuniversiteit Groningen nogal wat studies begon.
Deze rondde hij alle cum laude af. Hij spreekt twaalf talen, waaronder het
Fries, het Nederlands en twee Chinese varianten: het Mandarijn en Kantonees.
Gedurende jaren werkte hij als beëdigd sinologische tolk en vertaler.
Strafrechters, advocatuur, recherche, AIVD, vreemdelingenpolitie en allerlei
andere diensten maakten hebberig gebruik van zijn specifieke talenkennis. Hoe
Lang is een Chinees?! Je moet het maar weten. In het boekje Dat beloof ik (2017) beschrijft Kuiken
allerlei hilarische belevenissen die hij in de praktijk als tolk-Chinees heeft
meegemaakt.
Het zal begin jaren '80 geweest zijn. Student
Kuiken zit aan de stamtafel van Huis de Beurs. Hij kijkt wat rond en vraagt de
ober om een placemat. Deze waren destijds helder en smetteloos wit. Zonder
onzin. In vlotte, losse lijnen schetste hij met een Oost-Indische pen daarop
wat hij ziet: de bediening die er staat te doen, de door een elektromotortje
aangedreven National Cash Register, het drukke buffet met daar op de
achtergrond het wezen van het café: de koffiemachine. Het exemplaar dat we op
deze met pasteltinten ingekleurde tekening aantreffen is dezelfde als die welke
we hier eerder onder Filterkoffie ter
sprake brachten.
Dat museale bovenop de draaideur hebben we met de
schets van Kuiken in een wat historisch perspectief kunnen plaatsen.
