Zondagmiddag 15 april 1945. Rond een uur. De bevrijding van Groningen is nabij. Ter hoogte van de synagoge in de Folkingestraat ziet The South Saskatchewin Regiment van de Canadezen in de Stoeldraaierstraat een met fosfor geladen Duitse munitiewagen staan. (Genoemde straten liggen in elkaars verlengde.)
'Uitschakelen'
luidt het dwingend devies. Aldus geschiedde. Enkele afdoende salvo’s deden hun werk. De gevolgen waren catastrofaal: de hele Stoeldraaierstraat moest er
aan geloven. De Duitsers hadden de Canadezen eigenlijk tot deze actie verleid. Ze waren te grazen genomen: het puin van de geruïneerde straat verhinderde dat de Canadezen konden doorstoten naar het noorden van de stad, op dat moment voor de Duitsers een laatste, strategische plek. Oorlog is schaken. Maar dan in het echt.
Over de
puinhopen van de Stoeldraaierstraat zien we Huis de Beurs staan: fier en
ongeschonden. De laatste letter E van ‘Van Nelle’ op de reclame op het dak is
door de luchtdrukverplaatsing die de vernietigende explosie met zich meebracht gaan kantelen.
Een onbenullig detail in een groot, treurig verhaal.
