Werk van
Marcel Duran (1954), dat zagen we hier al eerder. Duran is een begenadigd
kunstenaar die in een wat losse, impressionistische stijl schildert. Ook zijn
houtskooltekeningen getuigen van die vlotte toets. Om deze goed te kunnen
waarderen moet je eigenlijk een beetje door je wimpers kijken. Pas dan zie je
de essentie.
Hier zit
Duran aan de stamtafel en schetst een tafereel dat zich pal voor zijn neus afspeelt:
een dame leest de krant en legt daarbij haar rechterarm liefdevol op de
rechterschouder van wellicht haar geliefde. Intussen leest hij mee. Of doet
alsof. Het ontgaat de dame achter de bar allemaal. Het zal haar worst wezen. Ze
maakt de bestellingen klaar die haar via een ratelend printertje voortdurend bereiken.
De bar, dat is haar werk. Dat heeft haar aandacht.
Twee
werelden. En dat op één snelle tekening.
