Zie ze
draven, daar die paarden.
Schilders
die tot circa 1830 taferelen weergaven waarop paarden in beweging figureerden wisten zich
geen raad met de motoriek van stap, draf of galop van een paard. Hoe gaat dat in
die verschillende gangen? Hoe gaat dat ene been, hoe gaat dan het andere en hoe
werken die vier alle samen? Men wist het niet. Dit soort bewegingen kun je met
je blote oog niet in samenhang nauwkeurig waarnemen. Het gaat allemaal ingewikkeld en snel. Daarom zien we op
hiërogliefen, middeleeuwse schilderstukken en al die latere kunst knullige afbeeldingen
van paarden in beweging. Het klopte van geen kant. Met de uitvinding van de
fotografie wist men, beeld voor beeld, deze voor het eerst nauwkeurig te analyseren.
Deze foto had daarbij kunnen helpen: zie het paard rechts waarvan geen van de vier benen de
grond raken en het paard links dat weet te volstaan met slechts twee van de vier. Met
een foto als deze zou men ooit mooi uit de voeten gekund hebben. Maar inmiddels
weten we hoe het allemaal zit met die stap, die draf en die galop.
Deze dag,
ongetwijfeld 'Bommen Berend' (jaarlijks 28 augustus) bood De Korenbeurs het ‘peerdenspul’ een mooi
decor. Maar ook Huis de Beurs, weliswaar grotendeels verborgen achter een
paardentrailer en een herfstige paardenkastanje, liet zich hier niet onbetuigd.
