Dat gaat
snel, zo'n mooie, zonnige zomer die ineens door een druilerig, herfstig najaar
wordt verruild. Dan toch nog maar gauw even een zomers tafereel ter afsluiting
daarvan. Voor de derde keer op rij was het overigens een fantastisch,
aangenaam seizoen: droog, zon en hitte. Wat willen we nog meer?! Tegen beter
weten in laten we de klimatologische oorzaak buiten dit bestek.
Aan het
A-Kerkhof strijkt de avondzon zacht over het terras van Huis de Beurs. Het is
een wat vroeg, ongedateerd werk van Joost Doornik, dat de subtiliteit en
fijne nuancering in licht en detaillering ontbeert dat zijn huidig werk zo
kenmerkt. Bekijken we het doek goed, dan zal het in de jaren ’90 geschilderd
zijn. De meneer rechts op het terras bedient zich immers van een mobiele
telefoon die destijds de technologische standaard was: een uitklapbare Nokia. Dit
soort afbeeldingen zijn historisch interessant. Over pak weg vijftig jaar zal
men deze specifieke lichaamshouding, hoek van onderarm ten opzichte van oor, misschien wel lastig
weten te interpreteren. Dan zal alles er immers zoveel anders aan toe gaan. Het verleden zal zijn naam waar maken. Schilderen naar je eigen waarneming is daarom een intrigerende, vooral waardevolle
vorm van geschiedschrijving.
