Krijgen we
zo langzamerhand niet eens genoeg van al die geportretteerde geveltjes van Huis
de Beurs! Nee, natuurlijk niet! Misschien houdt het wel nooit op! Iedereen die
zich er aan waagt heeft zo een eigen kijk daar op. Dat laat Luciën Olinga
(1979) hier maar weer eens zien. Olinga is een bouwkundig ingenieur die zich
het schilderen autodidactisch eigen maakt. Dat gaat hem goed af. Dat zien we
hier: 'Zomerhitte in de Folkingestraat' (acryl, 2020). Ja, het perspectief is
merkwaardig: de Folkingestraat loopt hier wat omhoog, terwijl deze in feite
traag naar beneden glijdt. Maakt niet uit. Olinga weet de hete zomer pakkend
weer te geven: blote benen, lullige slippers en goedkope zonnebrillen. Een
jonge moeder loopt met haar beide kinderen tegen de felle zon de straat in.
Maar wat een lief, schattig en aandoenlijk detail die beide kinderen aan haar
hand. Hoe anders verbeeldt men vrolijkheid, zorgeloosheid en de pret van de
kinderwereld? Niet mooier dan dat Olinga hier doet. Toen hij zelf nog kind was
ontwikkelde hij overigens een eigen cijferschrift, waarmee hij zijn
schilderwerk dateert. Vóór zijn signatuur staat 17 augustus 2020
vermeld. Dan zal de verf ongetwijfeld nu nog nat zijn.
