Alweer zo’n mooi olieverfschilderij van Herma van
Bolhuis (1965). Blader vooral even terug naar het tafereel dat ze van de
Vismarkt schilderde. Kijk en Lees.
En nu dit dynamisch, subtiele werk.
De jongeman met het dienblad doet met zijn wollige
wangen en het strak zittend gilet aan Klaas Dijkhof denken. Evenals Dijkhof
blijkt hij het specifieke vak nog niet lekker in de vingers te hebben. Hij
loopt er wat onzeker, wat schots en wat scheef bij. Het dienblad wankelt. Als
dat maar goed afloopt met dat lege glaswerk daarop!
Maar wat een leuk, pakkend tafereel! Kennelijk een
familietreffen. Het kleine meisje daar vooraan, in die te grote stoel, vraagt aandacht van opa.
Of zou het toch oma kunnen zijn? Soms kun je, op de wat oudere leeftijd, beide kanten
op.
De kaarsen en de lampen branden volop. De reflectie in de spiegel doet er
nog een schepje boven op. Bolhuis heeft hier heuse gezelligheid geschetst. Hollandse
gezelligheid. Gezelligheid van de bovenste plank.
