Ja, toen was die winter van 2019 ineens voorbij. Het bleek weer eens een winter van niks.
Op die valreep zien we hier een hommage aan oude Hollandse winters: een in sneeuw verpakte Vismarkt. Dit olieverfschilderij van Annemiek Vos (1962) zal ze jaren geleden hebben gemaakt. Het is kil en koud. De handen gaan diep in de broekzakken. Lege plekken op de warenmarkt. Marktlui verkiezen de warme kachel thuis en enkele fietsers vertrouwen op het gestrooide zout.
Een tafereel als dit hebben we in geen jaar of vijf meer beleefd. Klimaatverandering zullen we in de toekomst ongemerkt, maar stilletjes aan, ook terugzien in de thematiek van kunstschilders die het liefst en plein air werken.
De stijl van Annemiek Vos kenmerkt zich als 'hedendaags impressionisme', een kwalificatie die haar werk past. Ze schildert vooral haar geliefde Groningen. Het pakt altijd verrassend mooi uit.
Op die valreep zien we hier een hommage aan oude Hollandse winters: een in sneeuw verpakte Vismarkt. Dit olieverfschilderij van Annemiek Vos (1962) zal ze jaren geleden hebben gemaakt. Het is kil en koud. De handen gaan diep in de broekzakken. Lege plekken op de warenmarkt. Marktlui verkiezen de warme kachel thuis en enkele fietsers vertrouwen op het gestrooide zout.
Een tafereel als dit hebben we in geen jaar of vijf meer beleefd. Klimaatverandering zullen we in de toekomst ongemerkt, maar stilletjes aan, ook terugzien in de thematiek van kunstschilders die het liefst en plein air werken.
De stijl van Annemiek Vos kenmerkt zich als 'hedendaags impressionisme', een kwalificatie die haar werk past. Ze schildert vooral haar geliefde Groningen. Het pakt altijd verrassend mooi uit.
Links in de hoek zien we Huis de Beurs sneeuwwit weggestopt. Maar toch is het op dit winters tableau-vivant wel degelijk aanwezig. Maar dat zie je pas als je weet dat het daar staat.
